AH_020 خلاصه ای از هنر مصر

خلاصه ای از #هنر_مصر:

✅این هنر با پیوستگی نزدیک از تحولات تاریخی و سیاسیش پیروی می کرد و اثار هنری اش در تبعیت از دربار و روحانیت بود.

✅ شیوه های هنری مصر در دوران سلسله پادشاهی های:

?چهارم
?دوازدهم
?هیجدهم

به اوج شکوفایی رسید.

✅دوره های تاریخ مصر باستان:

?پارینه سنگی از ۱۸۰۰۰ سال تا هزاره ی ششم ق م

?نوسنگی (شامل دوره های #بداری و #نجادی اول) از هزاره ی ششم تا ۴۰۰۰ ق م

?سلسله پادشاهی (۱و۲) ۳۱۰۰-۲۶۸۵ق م

?پادشاهی کهن (۳-۶) ۲۶۸۵-۲۱۸۰ ق م

?دوره میانجی اول(۷-۱۱) ۲۱۸۰-۲۰۴۰ ق م

?پادشاهی میانه (سلسله های ۱۱-۱۲) ۲۰۴۰-۱۷۸۵ ق م

?دوره میانجی دوم(سلسله های ۱۳ تا ۱۷) شامل دوران استیلای هیکسوسها

?پادشاهی جدید(۱۸-۲۰ شامل دوره ی عمارنه) ۱۵۶۷-۱۰۸۵ق م

?دوره متاخر یا انحطاط (۲۱-۳۰ و شامل دو بار سلطه ی ایران بر مصر و سپس استیلای اسکندر و جانشینانش)

?پادشاهی بطالسه یونانی ۳۰۵-۳۰ ق م

✅برپاسازی خانه و اقامتگاه گروهی در کنار رود نیل از اواخر دوره ی نوسنگی- هزاره پنجم ق م با نی و جگن و ساقه های گیاهی و گل رس اغاز شد.

✅با اتحاد مصر علیا و مصر سفلی:
?خشت خام و به تدریج آجر در بنایی به کار رفت

?حروف هیروگلیف اختراع شد

?ظروف مسی به دست امد(اواخر هزاره ی چهارم ق م)

?معماری در نظیر ایجاد بناهای سنگی مانند کاخ ها و معابد و مزارها و قلاع تا اهرام کوه پیکر گام برداشت.

✅ پیکر تراشی مصر دینی بود یا تدفینی, درباری یا رمزی و نمودگاری هیچ گاه جنبه ی شبیه سازی و واقعنمایی را از دست نداد.

علت این امر نیز اعتقاد مصریان به این باور بنیادین بود که پیکر ادمی جایگاهی برای زندگی #کا در جهان جاوید است.

?از این رو شیوه ی واقعگرایی با قوانین تقارن و تشابه جسمانی و نیز صلابت و پایداری مادی پیکره در طول هزاره های تاریخی از اصول ثابت این مقوله ی هنری بود.

✅در تمدن مصر نقش برجسته کاری با برجستگی بسیار کم و گاه در زمینه ای گود نشسته اجرا می شد.

و از ویژگی های رمزگری, گزارشگری وقایع تاریخی , بازنمایی مراسم ایینی و مرده پرستی یا توصیف صحنه های شکار و دامداری و امور خانگی و مانند ان برخوردار بوده.

?هنر پیکرتراشی مصر از پادشاهی بیست و پنجم رو به انحطاط گذاشت.

✅ویژگی های دیوارنگاری مصر:

?شخصیت های برتر بزرگتر و درشت تر تصویر می شدند
?در مرکز صحنه و مسلط بر بخش مرکزی

?رنگ های سنتی:

?سیاه برای طراحی سطوح عمده

?ابی کم رنگ متمایل به خاکستری برای خاک و گل

?ابی پررنگ برای آب

?قرمز مایل به قهوه ای برای مردان

?زرد اخرایی برا زنان

?سبز برای گیاهان

?قرمز برای نی و چوب های خشک

✅حامل رنگ های دیوانگانی نوعی صمغ بود.

✅دیوارنگاره ها از اغاز سلسله ی سوم پادشاهی زینت بخش معابد در کاخ ها شدند.

در سلسله ی ششم رونق و رواج یافتند. و در دوران پادشاهی جدید به نهایت کمال خود رسیدند.
#تاریخ_هنر
#پرویز_مرزبان
منبع: @k_cinema

AH_001 هنر پیش از تاریخ (بخش اول)

#بخش_اول

#هنر پیش از تاریخ

✅دوره ی چهارم زمین شناسی که به زمان حال می پیوندد معروف به #پلییستوسن شاهد یخ بندان های بزرگی بوده.

✅بخش اخر این دوره
حدود ۴۰۰۰۰تا ۱۰۰۰۰ سال قبل از میلاد که زندگی دسته جمعی و سپس ده نشینی در ان شکل گرفت به #پارینه_سنگی معروف است.

✅زیرا از این دوره ابزارها و سلاح های ابتدایی با سنگ های ناصاف یا تکه پرانی به جا مانده که نخستین مصنوع دست بشر است.

✅از این دوره نقاشی و کنده کاری بر دیواره و سقف غارها به جا مانده.

✅پایه اقتصادی این اقوام بر شکار و صید ماهی و گرد اوری ریشه و برگ گیاهان مبتنی بوده و با دوره گردی روزگار می گذرانده اند .

✅نقاشی بر سقف و دیوار غار و نیز گاهی کنده کاری روی سنگ با دوده ی ذغال یا سوخته ی استخوان مخلوط با پیه جانوران و یا با رنگیزه های کانی, مانند گل اخرا و خاک سرخ, با نقوشی ساده و انتزاعی و برپایه ی ایمانی جادویی به دو امید اجرا می شده:

۱٫ چیره شدن بر جانوران

۲٫ بیشتر شدن و بارور شدن نسل این حیوانات به واسطه تکرارنقش ان ها.

✅قدمت هنر نقاشی و کنده کاری بر بدنه ی غار و صخره بیش از ۲۰ هزار سال قبل میلاد و کنده کاری روی استخوان چندی پس از ان تخمین زده شده است.
که عموما مشتمل بوده بر شکلهای #انتزاعی و #مخطط بسیار ساده شده از:

? هیاکل آدمیان در حال شکار با کمان و پیکان

?رقص دسته جمعی مردان و زنان

?چهارپایانی چون گاو وحشی, بز کوهی و گوزن

البته با محتوایی آرمانی و جادویی.

✅برای مردم دوره پارینه سنگی در حدود ۱۲۰۰۰ سال قبل میلاد پیشرفت بزرگی به سوی #واقعگرایی اتفاق افتاد.

نمونه های بارز ان شکل های شبیه سازی شده و برجسته نما و رنگین:

گاو وحشی و گوزن بر سطح صخره های غار #آلتامیرا درشمال اسپانیا و نیز اثار #فون_دوگوم فرانسه است.

✅غیراز این ها, دیگر اثار دوره ی پارینه سنگی:

?تمثال و پیکره ی زن در مفهوم رمزی مادر و زاینده

?صنمک ها یا ربه النوعهای کوچک اندام از جمله #ونوس_ویلندورف مکشوف در کنار رود دانوب با قدمت تخمینی ۱۵ هزار سال قبل میلاد

?و نیز کنده کاری و نقاشی صخره ای در مغرب دریای خزر و ناحیه ی #لرستان و غار #لاسکو در فرانسه بر جای مانده است.

✅دوره ی پارینه سنگی در بین النهرین حدود کمتر از ۸ هزار سال قبل میلاد به پایان رسید و در بین اقوام بدوی مثل اسکیموها یا بومیان استرالیا این دوره با همان خصوصیات و ابزار و اقتصاد معیشت تا قرن ۱۹ میلادی استمرار یافت.

#تاریخ_هنر
#پرویز_مرزبان

منبع: @k_cinema

damghan

کشف بزرگ‌ترین محوطه‌های پارینه‌سنگی ایران در دامغان

باستان‌شناسان در بررسی‌های خود در جنوب شهرستان دامغان به یکی از بزرگترین محوطه‌های پارینه سنگی ایران دست یافتند.

به گفته حامد وحدتی‌نسب، سرپرست گروه بررسی، این محوطه که در حاشیه کویر چاه‌جم (حاجی علی‌قلی) قرار گرفته بیش از ۹ کیلومتر گسترش داشته و دارای پراکنش وسیعی از دست افزارهای سنگی منتسب به پارینه سنگی میانی (۲۵۰ الی ۴۰ هزار سال پیش) است.

به نقل از خبرگزاری میراث‌فرهنگی ـ  بررسی‌های باستان‌شناسان در جنوب شهرستان دامغان منجر به کشف یکی از بزرگترین محوطه‌های پارینه‌ سنگی در ایران شد.

پارینه سنگیاین بررسی نخستین فصل از طرح پنج ساله بررسی­های شمال کویر مرکزی به‌شمار می‌رود. در این محوطه حضور عناصر فرهنگی شاخص دوران پارینه سنگی میانی همانند سرپیکانها و قطعات ساخته شده با فناوری لوآلوآ (نام محوطه­ای در حومه شهر پاریس که نخستین بار این فناوری از آن گزارش گردید) بسیار چشمگیر است.

«حامد وحدتی نسب»، دانشیار گروه باستان‌شناسی دانشگاه تربیت مدرس، پیشتر نیز در سالهای ۱۳۸۷، ۱۳۸۸ محوطه­های پارینه سنگی میرک و دلازیان را در جنوب شهر سمنان مورد بررسی و شناسایی قرار داده بود که تا پیش از کشف محوطه جدید چاه­جم در جنوب دامغان، از زمره بزرگ­ترین محوطه­های پارینه سنگی ایران به شمار می­رفتند.

او همچنین با تیم خود در سال ۱۳۹۱ محوطه بزرگ پارینه سنگی صوفی­آباد را در جنوب شهرستان سرخه مورد شناسایی قرار داده بود. چنانچه نتایج بررسی­های میرک و دلازیان تاکنون در چندین همایش بین المللی در خارج از ایران ارائه شده و در قالب مقالات متعدد به زبانهای فارسی و انگلیسی به چاپ رسیده­اند.

این باستان شناس معتقد است، پیشتر یافته‌های که از این منطقه به‌دست آمده بود حکایت از آن داشت که نمکزار چاه جم بخشی از یک دریاچه بزرگ بوده که در ادوار یخبندان به خشکی گرائیده و تبدیل به نمکزار شده است.

او می‌گوید: «کشف چنین پراکنش بزرگی از دست افزارهای سنگی پارینه سنگی میانی در تایید این مطلب است که زمانی حاشیه این دریاچه، پوشیده از گیاهان بوده و توسط اجتماعات انسانی (به احتمال انسان نئاندرتال) برای شکار مورد استفاده قرار می­گرفته است».

به گفته وحدتی­نسب، قرار است تا نتایج این بررسی در دومین همایش “پارینه سنگی میانی در صحرا” که در بهمن ماه سال جاری در دانشگاه بوردو در کشور فرانسه برگزار می‌شود ارائه شود. پیش از این در سال ۱۳۹۰ در اولین همایش از این دست در دانشگاه آکسفورد، نتایج بررسی­های میرک ارائه شده بود.

او همچنین تاکید کرد، در صورت تامین بودجه لازم، دومین فصل از این بررسی­ها در پاییز سال جاری و با همکاری گروهی از متخصصین مرکز ملی علوم فرانسه (CNRS) انجام خواهد شد.

منبع