توليد فيلم تلويزيوني در ساختار مشاركتي

تولید فیلم تلویزیونی در ساختار مشارکتی

تولید فیلم تلویزیونی در ساختار مشارکتی

نکاتی در باب تولید تله فیلم:  تله فیلم که در ایران علاوه بر این عنوان به عناوین دیگری هم چون فیلم تلویزیونی، فیلم ۹۰ دقیقه ای و البته به غلط، سینمایی تلویزیونی نیز شناخته شده، گونه ای فیلم برای تلویزیون است که عموما موضوعات ساده و عامه پسندتری نسبت به فیلم های سینمایی دارد و تاریخچه آن تقریبا به اندازه خود تلویزیون است.

از وقتی تلویزیون پا به عرصه وجود نهاد همراه آن نیاز به برنامه های سرگرم کننده، جذاب و آموزش دهنده نیز زاده شد و تله فیلم یا همان فیلم تلویزیونی که مدت آن از ۷۰ تا ۹۰ دقیقه است، یکی از پاسخ های تولیدکنندگان به این نیاز بود. بسیاری از کارگردان های بنام سینمای جهان، ابتدا از تلویزیون و ساخت تله فیلم کارشان را شروع کرده اند. جان فرانکن هایمر، سیدنی لومت و جورج ری هیل کسانی هستند که در دهه ۵۰ میلادی در تلویزیون فعالیت می کردند. کارگردان های ایرانی هم چون مرحوم علی حاتمی نیز ابتدا با این نوع فیلمسازی پا به عرصه سینما نهادند. متاسفانه در کشور ما به اشتباه چنین باب شده که هر کس به فیلمسازی علاقه دارد ابتدا به عنوان دست گرمی تله فیلمی می سازد و آن را سکویی برای رسیدن به سینما می داند. این نوع نگرش به فیلم تلویزیونی یکی از دلایل پیشرفت نکردن این قالب تلویزیونی است. گرچه فیلم تلویزیونی به دلیل استفاده از بودجه دولتی و نیمه دولتی فارغ از هرگونه شکست تجاری و برگشت سرمایه می تواند بهترین عرصه برای تجربه موضوعات بدیع و جریان ساز باشد، اما با بودجه دولتی که بیت المال است، نباید به تجربه و آزمون و خطا دست زد و یک قالب فیلمسازی که استانداردهای متفاوتی دارد، نمی تواند تمرینی برای قالب دیگر فیلمسازی با استانداردهای متفاوت باشد.

استانداردهای تولید تله فیلم

از شاخصه های جهانی تولید در فیلم های تلویزیونی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

هزینه تولید تله فیلم کم است و گروه تولید آن با حداقل نفرات ممکن شکل می گیرد. فیلمنامه تله فیلم ها کاربردی است. یعنی با موضوعات آموزشی یا رسانه ای سفارش داده می شود. تله فیلم ها به صورت ادواری از شبکه های تلویزیونی و کابلی پخش می شود. تله فیلم ها به شبکه های تلویزیونی فروخته می شود و درآمدزایی دارد. در تله فیلم ها از دو سه بازیگر چهره استفاده می شود.

استفاده های کاربردی

با توجه به ویژگی هایی که برای تله فیلم ها برشمرده شد، می توان به استفاده های کاربردی که از این قالب تلویزیونی با توجه به ظرفیت آن برمی آید، اشاره کرد. صدا و سیما برای تولید بخش بزرگی از برنامه های خود با ارگان های مختلف دولتی و شرکت های خصوصی مشارکت می کند و به عبارتی، برنامه هایی با عنوان برنامه های مشارکتی ساخته می شود. تولید برنامه های تلویزیون یک چرخه اقتصادی خوب و در ادامه اشتغالزایی به همراه خواهد داشت و هم چنین ساخت برنامه مشارکتی گامی به سمت اقتصاد مشارکتی و پویاست. از دیگر مزایای این شیوه تولید اگر درست به اجرا درآید دخیل بودن سلیقه های مختلف و چندصدایی شدن برنامه هاست. درست اجرا شدن به این معنا که بار هنری اثر باید بر بخش صنعتی آن بچربد.

تولید در ساختار مشارکتی

سازمان ها، وزارتخانه ها، شرکت ها و حتی افراد حقیقی با توجه به ویژگی های تله فیلم که گفته شد به سرمایه گذاری در عرصه تله فیلم علاقه دارند. اول این که فیلم تلویزیونی به لحاظ دکوپاژ، میزانسن و فرم اجرا، پیچیدگی های سینمایی را ندارد و اثر قابل فهم و روان تری است. از لحاظ فرم بصری و شکل روایت، فیلم تلویزیونی بسیار ساده تر از یک فیلم سینمایی است. دوم این که مخاطبان تلویزیون در بسیاری از شهرهای کوچک و بزرگ و با فرهنگ های مختلف همزمان شاهد تماشای یک فیلم تلویزیونی هستند، در صورتی که فیلم سینمایی را مخاطب به انتخاب خودش در سالن سینما می بیند. بر این اساس، تولید تله فیلم می تواند به عنوان یک ساختار مشارکتی در نظر گرفته شود که در این صورت سازمان هایی که علاقه مندند در این حوزه با موضوعات مورد علاقه شان سرمایه گذاری کنند به سمت این مشارکت سوق داده شوند. به عنوان مثال حتی برای مناسبت های مذهبی نهادهایی مانند حوزه هنری، واحدهای تبلیغی حوزه های علمیه و… می توانند وارد عرصه سرمایه گذاری شوند و با نظارت محتوایی، حتی بخشی از مسئولیت سازمان در این بخش را نیز به شکل غیررسمی به عهده بگیرند. مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی هم که تجربه بسیاری در زمینه مشارکت فیلمسازان و تولیدات مشارکتی دارد، می تواند شریک مناسبی برای تولیدات مشارکتی با سازمان برای فیلمسازان جوان باشد، به نحوی که بخشی از هزینه های فیلم توسط مرکز گسترش و فیلمساز و بخشی توسط سازمان تأمین شود یا سازمان میراث فرهنگی و بسیاری نهادهای دیگر که علاقه مند به سرمایه گذاری در این بخش باشند. تله فیلم و هر گونه برنامه دیگری که به صورت مشارکتی تولید می شود برای دستیابی به اهداف تبلیغاتی خود، به استمرار در تولید، تکرار و بازپخش از شبکه های مختلف تلویزیونی نیاز دارد تا در مخاطب احساس نیاز و اشتیاق به دیدن و پیگیرشدن به وجود آورد.

منبع: روزنامه جام جم (مریم رها)

نوشتن نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.